simple site templates


Pytania i odpowiedzi  - FAQ

Tutaj znajdziesz odpowiedzi na najważniejsze pytania oraz uzupełnisz swoją wiedzę, zanim podejmiesz decyzję w sprawie inwestycji.

Skrót OZE oznacza odnawialne źródła energii, czyli takie których wykorzystanie nie powoduje ich długotrwałego deficytu, ponieważ odnawiają się samoistnie w krótkim czasie. Do odnawialnych źródeł energii zaliczamy energię promieniowania słonecznego, energię wiatru, energię geotermalną, energię prądów i pływów wodnych oraz energię powstającą podczas spalania biomasy i biogazu. Odnawialne źródła energii wykorzystywane są w indywidualnych mikroinstalacjach, które przetwarzają dane źródło na energię elektryczną.

Instalacja fotowoltaiczna, zwana również instalacją PV (ang.PhotoVoltaic) jest systemem przekształcającym darmową energię słoneczną w niezbędną w każdym gospodarstwie lub firmie energię elektryczną. Jednostki światła (fotony) padając na krzemowe ogniwa fotowoltaiczne, powodują wybicie elektronów ze swojej pozycji, w wyniku czego powstaje różnica potencjałów między elektrodami. Zastosowanie złącza półprzewodnikowego typu p-n umożliwia przepływ prądu elektrycznego pod warunkiem że na obu kontaktach zostanie przyłożone obciążenie. W ten sposób energia świetlna zostaje przekształcona w elektryczną.

Ogniwa fotowoltaiczne generują prąd stały (DC), więc aby przekształcić go w prąd przemienny (AC), potrzebny dla większości urządzeń wykorzystywanych w gospodarstwie domowym, niezbędne jest zainstalowanie przetwornicy zwanej falownikiem lub inwerterem.

Zgodnie z Ustawą o OZE prosumedbiorca końcowy, dokonujący zakupu energii elektrycznej na podstawie umowy kompleksowej i wytwarzający energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii (OZE) w mikroinstalacjach i zużywający ją na potrzeby własne. Prosument posiadający własną instalację fotowoltaiczną może ją bez żadnych zezwoleń i koncesji włączyć w sieć energetyczną operatora.

Nie. Pomimo iż wyglądają podobnie to różnica jest zasadnicza. Ten pierwszy generuje energię elektryczną z energii promieniowania słonecznego a drugi wytwarza i przekazuje energię cieplną do krążącej w układzie zamkniętym cieczy, służącej głównie do przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Główne elementy systemu to: moduły fotowoltaiczne montowane na konstrukcji wsporczej, przewody solarne, falownik oraz zabezpieczenia prądowe. System on-gridd to instalacja połączona z siecią energetyczną, produkująca energię zużywaną na potrzeby własne a nadwyżkę przekazująca do sieci. System off-grid (tzw.wyspowy) jest instalacją autonomiczną, nie włączoną w sieć dystrybucyjną, a nadwyżki energii niewykorzystanej na bieżąco są magazynowane w zestawach akumulatorowych. To drugie rozwiązanie jest mniej popularne z uwagi na znacznie większe koszty budowy.

Na rynku występują głównie moduły fotowoltaiczne, w których ogniwa zbudowane są z kryształów krzemu. Moduły monokrystaliczne – cechą charakterystyczną jest ciemna, prawie czarna barwa oraz sześciokątny kształt ogniw. Mają wyższą sprawność od polikrystalicznych, wynoszącą ok18-20%, jednak są też z tego tytułu droższe. Moduły polikrystaliczne – mają kolor ciemnogranatowy a ich sprawność wynosi ok.16-18%. Są tańsze od monokrystalicznych. Moduły amorficzne - posiadają inną budowę niż poprzednie. Cienka warstwa krzemu pokrywa powierzchnię innego materiału, np.szkła i nie składa się z wielu pojedynczych ogniw. Ich sprawność jest jednak niska (ok.6-10%) i mają ograniczone zastosowanie.

Moduły fotowoltaiczne, zwane również modułami PV, produkowane są w dwóch podstawowych wielkościach: ok.1,0x1,7m (60 ogniw) oraz ok.1,0x2,0m (72 ogniwa). Waga tych pierwszych wynosi ok.16-19kg, a drugich ok.19-22kg.

Większość konstrukcji wsporczych wytwarzana jest z lekkich profili aluminiowych. Cały system zamontowany na dachu, o średniej mocy nominalnej ok.5-6kW, wystarczającej na pokrycie potrzeb domu jednorodzinnego, będzie ważyć około 400-500kg. Przy równomiernym rozłożeniu na połaci prawidłowo skonstruowanego dachu nie są wymagane w tym wypadku obliczenia konstrukcyjne nośności. Jednakże decyzja o tym winna wynikać każdorazowo z opracowanego przez firmę instalacyjną projektu, do której obowiązków należy sprawdzenie warunków montażu oraz ocena konieczności przeprowadzenia takich obliczeń. Profesjonalne firmy korzystają z opinii uprawnionych konstruktorów budowlanych.

Moduły PV są odporne na działanie czynników atmosferycznych, w tym gradu i silnego wiatru. Parametry wytrzymałościowe są określone przez ich producentów w dokumentacji technicznej modułów. Większość wytwórców udziela niespotykanej przy innych wyrobach gwarancji produktowej na okres średnio 10-15 lat, a niektórzy nawet do 20-25 lat. Ponadto udzielana jest druga gwarancja na tzw. liniowy spadek mocy modułu po czasie użytkowania wynoszącym z reguły 25lat. Oznacza to iż po tym okresie moc generowana przez moduł nie spadnie poniżej poziomu ok.80-85% wyjściowej mocy nominalnej.

Instalację może wybudować osoba (firma) posiadająca tytuł prawny do nieruchomości (budynku, lokalu, działki). Oprócz własności może to być również dzierżawa, użytkowanie wieczyste itp. Instalacja może być zamontowana i podłączona do sieci pod warunkiem złożenia oświadczenia o tytule prawnym do nieruchomości.

Większość generatorów (modułów pv) instaluje się na powierzchni dachów budynków, których użytkownicy mają korzystać z wytworzonej w nich energii elektrycznej. W przypadku gdy dach jest niekorzystnie usytuowany lub posiada zbyt małą powierzchnię, moduły fotowoltaiczne montuje się na samonośnych konstrukcjach wsporczych ustawianych bezpośrednio na gruncie, możliwie blisko budynku w którym ma następować konsumpcja energii. Inwerter wraz z okablowaniem i zabezpieczeniami montuje się z reguły wewnątrz budynku ,w miejscu uzgodnionym z użytkownikiem.

Zależy ona od potrzeb energetycznych w danym obiekcie (ilości zużywanych kWh w skali roku). W warunkach polskich można przyjąć iż 1kW mocy zainstalowanej na dachu pozwoli na wyprodukowanie ok. 1MW energii rocznie. Przykładowo: dla budynku mieszkalnego o średnim zużyciu rocznym wynoszącym 5000kWh należałoby zainstalować system o mocy nominalnej ok.6-7kW, rekompensującej 20% stratę energii na rzecz Tauron, wynikającą z zasad polityki prosumenckiej. Oznacza to umieszczenie na dachu ok.20-22 modułów zajmujących powierzchnię ok. 40m2.

Najlepsze w polskich warunkach usytuowanie modułów to połać dachowa o nachyleniu 35-40stopni, skierowana na południe. Jako dobre uważa się dachy odchylone do 45 stopni w kierunku wschodnim lub zachodnim, a jako dopuszczalne dachy usytuowane w kierunku wschodnim lub zachodnim. Przy dachach płaskich właściwe ukierunkowanie modułów uzyskuje się przy pomocy odpowiedniej konstrukcji wsporczej, o innym kącie nachylenia niż sam dach. Przy instalacji na gruncie istnieje większa możliwość optymalizacji ustawienia.

Zacienienie modułu fotowoltaicznego powoduje obniżenie produkcji energii proporcjonalnie do wielkości zacienionej powierzchni. Odpowiednie rozplanowanie położenia modułów, w odpowiednim oddaleniu od elementów powodujących zacienienie, pozwoli na wykorzystanie pełnej ich mocy. Kiedy nie jest to w pełni możliwe, stosowane są inne rozwiązania, takie jak użycie optymalizatorów mocy.

Deszcz nie jest czynnikiem ograniczającym działanie instalacji, natomiast pokrywa śnieżna zalegająca na modułach powoduje przerwę w produkcji energii. W warunkach klimatu polskiego nie jest to jednak długi okres i wkalkulowano go w podawany w projekcie technicznym planowany roczny uzysk energii.

Pora roku nie ma znaczenia. Warunkiem koniecznym dla produkcji energii jest tylko brak zacienienia (zasłonięcia) modułów oraz działanie promieniowania słonecznego, nawet rozproszonego, występującego przy zachmurzeniu.

Odporność modułów jest bardzo wysoka i wystarczająca nawet na ekstremalne obciążenia wiatrem i uderzenia kul gradowych. Parametry wytrzymałościowe podawane są przez producentów w kartach technicznych modułów.

Instalacja jest bezobsługowa i nie wymaga żadnych działań eksploatacyjnych ze strony użytkownika. Istnieje możliwość śledzenia jej pracy oraz bieżących uzysków energii za pośrednictwem przekazanej aplikacji. Dopuszcza się oczyszczenie górnej powierzchni modułów w przypadku stwierdzenia zabrudzeń mogących powodować obniżenie sprawności systemu.

System fotowoltaiczny w mikroinstalacji nie wytwarza szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego, nie powoduje hałasu ani pogorszenia warunków środowiskowych. Poprawnie wykonana, poprowadzona i uruchomiona przez uprawnionego elektryka instalacja nie stwarza żadnego zagrożenia dla użytkowników budynku. Ważnym elementem jest prawidłowe uziemienie instalacji.

Cena kalkulowana jest indywidualnie dla każdego klienta, w zależności od jego potrzeb (wielkości instalacji i użytych materiałów) oraz warunków realizacji wynikających z miejsca położenia instalacji. Firma nasza proponuje gotowe rozwiązania w których uzyskuje się optymalny stosunek jakości do ceny instalacji. Wraz ze wzrostem zainstalowanej mocy (ilości modułów pv) następuje znaczy spadek jednostkowej ceny za 1kW mocy nominalnej systemu. Oznacza to iż instalacja o wielkości np.10kW jest w przeliczeniu za 1kW tańsza o ok.15-20% niż instalacja 5kW.

Dobra ekipa montażowa potrzebuje w zależności od wielkości instalacji oraz warunków technicznych jej budowy, około 2 dni na wykonanie instalacji o mocy ok.4-6kW lub 3-4 dni na instalację ok.8-10kW, w przypadku gdy budynek i jego instalacja elektryczna oraz uziomowa spełniają niezbędne wymagania.

Bezpośrednim efektem jest odczuwalny spadek wydatków na zakup energii elektrycznej, sięgający nawet 90% w skali roku. W okresie wiosna-lato jesień, dobrze zaprojektowana instalacja pozwala na pełne pokrycie potrzeb gospodarstwa domowego (firmy) oraz odprowadzenie nadwyżek wyprodukowanej energii do sieci publicznej. W okresie zmniejszonej produkcji (zima, późna jesień, wczesna wiosna) brakująca część energii pobierana jest z sieci dystrybucyjnej i trzeba za nią zapłacić. Rozliczenie ze Sprzedawcą energii (np.Tauron) następuje raz lub dwa razy do roku w oparciu o wskazania zamontowanego licznika dwukierunkowego, mierzącego ilość energii wysłanej do sieci i z niej pobranej. Prosumenci posiadający instalacje o mocy do 10kW odzyskują bezpłatnie 80% energii wysłanej do sieci, natomiast w przedziale 10-50kW do odzyskania pozostaje 70% przesłanej energii.

W przypadku braku jakiejkolwiek formy dofinansowania publicznego okres zwrotu kosztów budowy może wynieść od 8 do nawet 15lat, w zależności od wielkości instalacji, rocznego zużycia energii w budynku, oraz wygenerowanych przez nią oszczędności z tytułu opłat za energię dotychczas kupowaną. Przy uzyskaniu bezzwrotnej dotacji (np. program Mój Prąd lub dofinansowanie w ramach programów samorządowych) okres ten może się skrócić nawet do 2 lat. Przy kalkulowaniu opłacalności inwestycji należy brać pod uwagę również nieuniknione w najbliższych latach podwyżki cen zakupu energii co przemawia wyraźnie za korzyścią z jej wykonania.

Nie ma przeszkód aby instalacja, o ile nie zostanie uszkodzona mechanicznie przez czynniki zewnętrzne, działała sprawnie przez 30 lat i więcej. Należy jedynie brać pod uwagę iż z każdym kolejnym rokiem jej sprawność może spadać o ok.0,5-0,6% w stosunku do mocy wyjściowej.

Po wykonaniu i uruchomieniu instalacji należy zgłosić zamiar przyłączenia mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej Tauron Dystrybucja S.A. Obowiązek ten spoczywa na właścicielu budynku, który może również upoważnić do tego firmę instalacyjną. Na tej podstawie Tauron ma obowiązek przyłączyć mikroinstalację do sieci w terminie 30 dni, montując u klienta bezpłatnie licznik dwukierunkowy, służący do pomiaru energii wysłanej i pobranej z sieci.

Prosument może wybrać w umowie kompleksowej z dostawcą energii elektrycznej długość okresu rozliczeniowego – co 1, 2, 6 lub 12 miesięcy. Okres „magazynowania” w sieci wyprodukowanej przez naszą instalację energii trwa 1 rok daty odczytu rozliczeniowego. Oznacza to iż możemy bezpłatnie w tym czasie odzyskać z sieci 80% tej energii gdy posiadamy instalację o mocy do 10kW lub 70% jeśli mamy instalację o mocy 10-40kW.

W ramach tzw. ulgi termomodernizacyjnej każdy podatnik będący właścicielem budynku ma prawo odliczyć od dochodu koszty poniesione na wykonanie instalacji fotowoltaicznej do wysokości 53 000zł. Warunkiem jest wykonanie instalacji w budynku już istniejącym (podatnicy budujący dopiero dom nie mogą skorzystać z tej ulgi), udokumentowanie wydatków fakturami VAT, ukończenie inwestycji przed upływem 3 lat od daty poniesienia pierwszego wydatku. Kwotę odliczenia zgłaszanego w rocznym zeznaniu podatkowym PIT należy pomniejszyć o ewentualne uzyskane dotacje z programów pomocowych. Jeżeli kwota odliczenia jest wyższa od rocznego dochodu podatnika, to odliczenie można rozłożyć na kolejne lata (maksymalnie 6 lat). Przykład: podatnik zakupił kompletną instalację fotowoltaiczną za kwotę 30 000 zł, na co otrzymał fakturę VAT od firmy instalacyjnej, oraz skorzystał z dotacji programu Mój Prąd w wysokości 5 000 zł. Kwota ulgi termomodernizacyjnej wyniesie 25 000 zł a podatnik uzyska zwrot podatku w wysokości 18% tej kwoty czyli 4 500 zł.

Jest to forma bardzo opłacalna dla przedsiębiorców (osób prowadzących działalność gospodarczą), ponieważ całość wydatków poniesionych na wykonanie instalacji można zaliczyć jako koszty uzyskania przychodu, odliczając cyklicznie od dochodu raty leasingowe płacone na rzecz leasingodawcy. Instalację można wykonać nie angażując od razu całości środków własnych, a miesięczne oszczędności wynikające z produkcji własnej energii będą pokrywać wartość raty leasingowej..

Przedsiębiorca będący tzw. małym podatnikiem może wliczyć wartość wybudowanej instalacji do kosztów uzyskania przychodów w formie amortyzacji jednorazowej środka trwałego, przez co obniży podstawę opodatkowania..